26 april 2017

De Mensen

Nadia Kasmi

Nadia Kasmi

Fietslerares met een missie

Buurtbewoner Nadia Kasmi voelde zich eenzaam in Nederland, tot ze het heft in eigen hand nam. Nu geeft ze fietsles bij buurthuis de Tagerijn 
Door: Sara Mohammadi

Daar is ze. Ze fietst richting Tagerijn, waar ze werkt en waar ze graag is. Drie keer per week geeft ze les aan vrouwen die willen leren fietsen. Als ik Nadia Kasmi de hand schud en in haar ogen kijk, zie ik een sterke vrouw met een eigen wil. Heel veel vrouwen in de buurt kennen haar inmiddels als fietslerares.

Vier jaar geleden is ze ermee begonnen. Ze zat bij een discussiegroep in de Tagerijn, en de fietscoördinator had toevallig gezien dat ze met de fiets was gekomen. Hij vroeg haar of ze wilde invallen voor een vrouwelijke hulpkracht die op vakantie was. Voordat ze het wist, was ze de vaste vrouwelijke fietsinstructeur geworden. Ze vond het geweldig. ‘Het is ontroerend om te zien hoe die vrouwen op een gegeven moment door de wijk fietsen. Dat ze op die manier hun vrijheid en zelfstandigheid vinden.’

Eindelijk de baas
Haar lessen gaan over meer dan alleen fietsen. De vrouwen in de groep praten overal over, en Nadia luistert graag. Dat is haar talent, vertelt ze. Ze is een soort vertrouwenspersoon geworden. ‘Soms willen ze alleen maar hun ei kwijt, maar soms hebben ze echt hulp nodig.’ Dan helpt Nadia graag. Via haar werk heeft ze een breed netwerk opgebouwd van hulpverleners en deskundigen.

Zelf leerde ze fietsen van haar man. Ze herinnert zich nog goed het zalige gevoel van vrijheid en onafhankelijkheid dat het fietsen haar gaf. Het is haar missie geworden: andere vrouwen helpen om ook die vrijheid te vinden.

‘Ik zei een keer tegen een oudere vrouw dat ze moest blijven trappen. Op die manier is zij de baas over de fiets, anders is de fiets de baas over haar. Dat woord “baas” beviel haar wel. Ze zei met een tevreden glimlach dat ze voor het eerst ergens de baas over mocht zijn.’

Uit isolement
Nadia is niet altijd zo zelfstandig geweest, zegt ze. Ondanks haar goede opleiding en werkervaring in Marokko voelde ze zich de eerste jaren in Nederland heel erg geïsoleerd en buitengesloten. Ze probeerde om haar leven te veranderen, maar door omstandigheden lukte dat telkens niet. Totdat ze in 2006 langzaam zichzelf begon terug te vinden. ‘Ik moest mezelf helpen. Ik moest iets voor mezelf doen.’

Ze ging als overblijfjuf werken bij basisschool Joop Westerweel. ‘Zo heb ik Nederlands geleerd.’ Daar bleef het niet bij. Ze wilde graag weten hoe het onderwijssysteem in Nederland werkt, hoe ze haar kinderen thuis het beste kon begeleiden. Ze wilde weten wat haar kinderen op school leerden. Daarom is ze in de schoolbibliotheek samen met kinderen boeken gaan lezen en zat ze in de ouderraad van de school. Ze heeft een naaigroep en een kookgroep opgezet bij de Tagerijn, en ze adviseert nu ook vrouwen die ergens een anders een groep willen opzetten. Zo helpt ze anderen om hun dromen na te jagen en hun eigen ideeën te ontwikkelen.

Trots
Beetje bij beetje heeft ze haar zelfvertrouwen teruggevonden. ‘Als ik vrouwen zie die voor het eerst bij de fietsles komen, zie ik mezelf in ze. Ik weet nog hoe kwetsbaar ik was.’ Daardoor is elke vrouw die leert fietsen een overwinning voor haar. De vrouwen motiveren haar om door te gaan. ‘Ze geven mij heel veel energie’, benadrukt ze.

Ze is ook trots op zichzelf. Ze vertelt dat ze door wat ze doet ook een betere moeder is geworden. ‘Ik ben een sterke moeder. Mijn dochters van 17 en 13 kunnen op mij bouwen. Dat geeft hen een gevoel van veiligheid.’

Dit artikel is geschreven voor de Jan Eef buurtkrant van mei 2017

Yamina

Yamina el Ghali

Als je elk dubbeltje moet omdraaien

‘Schulden’, ‘je trots gaat eraan’, ‘vernederend’. Dit zijn enkele uitspraken die vallen als kwartiermaker Yamina el Ghali namens de gemeente Amsterdam in een groepsgesprek vraagt: ‘Wat betekent armoede?’ Dat armoede een probleem is in Amsterdam West blijkt uit de cijfers van het WPI (Werk, Participatie en Inkomen). Maar wat kan de gemeente eraan doen?

Buurtbewoner Yamina (37) is door de gemeente Amsterdam West ingehuurd als kwartiermaker in de Jan Maijenbuurt. ‘Als kwartiermaker breng ik met een team professionals en vrijwilligers in kaart wat voor problemen er precies zijn rondom hardnekkige armoede.
Lees hier verder

Eetmobiel inde Baarsjes

Mahmoud Awad

Een mooie wereld, pal onder je neus

Het is de laatste tijd een beetje grimmig in de wereld. Dat hebben we allemaal wel in de smiezen. Het is makkelijk om je daarin te laten meeslepen; het nieuws bestaat immers hoofdzakelijk uit misère. Maar ik heb een truc om tóch de positieve dingen eruit te pikken. En die truc ga ik nu met je delen.

De truc
Komt ‘ie: Kijken. Ja, echt. Het klinkt bijna als een grapje, maar toch: door te kijken wat er om je heen gebeurt, ontdek je zo veel. Dat er eigenlijk best veel leuke mensen met goede bedoelingen zijn, bijvoorbeeld. Zo ontdekte ik de maaltijdservice van Mahmoud...
Lees hier verder

Wat houdt Het Productiehuis eigenlijk in?

Projectleider Phlip Korthals Altes aan het woord: "Het Productiehuis is een idee van Wikistad, het is geen echt tastbaar gebouw, maar meer een metafoor voor een beschermde omgeving.
In West bouwen we samen met een groep actieve bewoners aan een leerwerkgemeenschap (Productiehuis West).
Daar kan je als buurtbewoner je mogelijkheden onderzoeken om meer ondernemend te handelen en zelfs misschien wel te starten met een eigen bedrijf.
ABC Combiwel is ook betrokken en we maken gebruik van hun faciliteiten. 
Vanaf de begane grond kunnen bewoners langzaam een trapje hoger naar de 1e verdieping en de 2e en 3e verdieping, om vervolgens het huis uit te vliegen en zij het dan zelf kunnen redden."

Wikistad Productiehuis West
Mixed kitchens

Petra Mulder

Mixed Kitchens

Hoe ben je er toe gekomen om dit te gaan doen? Waar komt je interesse hiervoor vandaan?
Koken doe ik al van jongs af aan en ik ben hiertoe gekomen omdat ik bij de Voedselbank zat en wij een keer heel veel witlof kregen. De vraag toen was: wat kan je daar nog meer mee doen? Daar is toen een kookcursus uit voortgekomen via de cursus Eigen Kracht, die toen door Leo Böke werd gegeven. Door het indienen van een buurtinitiatief, konden wij over budget beschikken om betaalbare lunches te bereiden voor mensen met een kleine portemonnee.
En waarom ben je dit gaan doen?
Om bezig te zijn!
Hoe lang ben je hiermee bezig?
Zo'n jaar of zes kook ik nu voor buurthuizen en daar ben ik mee begonnen met de organisatie Foor El-Qaar. Zelfstandig doe ik dit nu drie jaar met hulp van twee vrijwilligers, onder de naam Mixed Kitchens.
Denk je dat je in de nabije toekomst hiervan kunt leven? Hoe ziet je toekomst eruit?
Nee ik denk niet dat ik hiervan kan leven want dat heeft te maken met mijn gezondheid dus het liefst ga ik door zoals ik nu bezig ben.
Wat wil je hiermee bereiken en wat is je droom hierin?
Wat ik hiermee wil bereiken, is dat iedereen lekker kan eten voor weinig geld en mensen hierdoor uit hun eenzaamheid gehaald worden.

Facebook  www.facebook.com/Mixedkitchens/